"Zanim przejdziemy do dyskusji o programie i o naszych osobistych odkryciach i rozczarowaniach, chciałbym żebyśmy porozmawiali, trochę w kontekście tego Cieszyna, o "Generacji ENH". Ha!art wydał okolicznościowy numer swojego magazynu pod takim właśnie tytułem. Zauważacie istnienie takiej generacji, takiego pokolenia?"

"To książka niezwykła. Przede wszystkim dlatego, że dołączone do niej rysunki są jedynym takim odnalezionym świadectwem Holocaustu.(...) - Może to zabrzmi patetycznie, ale chcieliśmy przywrócić Ryszarda Aptego światu - wyjaśniają autorzy interesującego tomu."

Antonioni nauczył nas nudy. Truffaut miłości. Godard polityki, Bergman czasu, Fellini snów - wylicza jeden z bohaterów hipertekstu afternoon, a story. W wyliczance brakuje Roberta Altmana, który dopiero kilka lat po ukazaniu się głośnej hiperfikcji, w swoim Na skróty, nauczył nas hipertekstu w filmie.

"U-man i masa Romana Bromboszcza jest równie skomplikowana, co zaskakująca. (...) Wszystko tu jest skierowane przeciwko objawom skrajnego idiotyzmu większości społeczeństwa, które bałwochwalczo odnosi się do tandety kultury niskiej, nie doszukuje się głębszych znaczeń, tylko stawia sobie za wzór losowość zdarzeń i ich unifikację."

"To książka niezwykła. Przede wszystkim dlatego, że dołączone do niej rysunki są jedynym takim odnalezionym świadectwem Holocaustu.(...) - Może to zabrzmi patetycznie, ale chcieliśmy przywrócić Ryszarda Aptego światu - wyjaśniają autorzy interesującego tomu."

"U-man i masa Romana Bromboszcza jest równie skomplikowana, co zaskakująca. (...) Wszystko tu jest skierowane przeciwko objawom skrajnego idiotyzmu większości społeczeństwa, które bałwochwalczo odnosi się do tandety kultury niskiej, nie doszukuje się głębszych znaczeń, tylko stawia sobie za wzór losowość zdarzeń i ich unifikację."

Maszyny nie są darem niebios. Nie pochodzą też z natury. Maszyny są z głowy. Uświadomienie sobie tego faktu może być przeżyciem kłopotliwym. Gdyż pomimo że przedmioty pochodzą od nas – często rodzone w mękach i malignie nieprzespanych nocy – kapryśnie układają się w nieoczekiwane konstelacje, zupełnie ignorując naszą wolę.

"Absurdalność fabuły umożliwia wprowadzenie różnych niedorzecznych, ale odbieranych przeze mnie pozytywnie i humorystycznie "smaczków". Oto "Jezus patrzy przez judasza", czyta Ewangelię, a zapytany o program polityczny odpowiada: "Wiara, nadzieja i miłość"."

"Zanim przejdziemy do dyskusji o programie i o naszych osobistych odkryciach i rozczarowaniach, chciałbym żebyśmy porozmawiali, trochę w kontekście tego Cieszyna, o "Generacji ENH". Ha!art wydał okolicznościowy numer swojego magazynu pod takim właśnie tytułem. Zauważacie istnienie takiej generacji, takiego pokolenia?"

Michał Oleszczyk: Jedną z charakterystycznych cech panów animacji jest ożywianie mikroskopijnych obiekty: opiłki metalu w Stille Nacht I, kurz w Ulicy Krokodyli. W jaki sposób zachowujecie panowie kontrolę nad tak drobnymi przedmiotami?

"Pod koniec czerwca wystartowała nowa seria wydawnictwa Ha!art - "Linia teatralna". Jako pierwsza ukazała się pięknie wydana monografia Jana Fabre'a, autorstwa Luka van den Driesa. O tym, jakich książek teatralnych możemy się spodziewać w najbliższym czasie, mówi Iga Gańczarczyk, redaktor serii."

"Potraktujmy czas awarii jako moment karnawałowy, obfitujący w niezwykłe wrażenia estetyczne i mentalne, a nie jako cyfrowy dopust. (...) kiedy niechcący wylałem na klawiaturę mojego poprzedniego laptopa odrobinę alkoholu, komputer odwdzięczył się, racząc mnie przykładami najpiękniejszej sztuki generatywnej, z jaką zdarzyło mi się obcować."

Antonioni nauczył nas nudy. Truffaut miłości. Godard polityki, Bergman czasu, Fellini snów - wylicza jeden z bohaterów hipertekstu afternoon, a story. W wyliczance brakuje Roberta Altmana, który dopiero kilka lat po ukazaniu się głośnej hiperfikcji, w swoim Na skróty, nauczył nas hipertekstu w filmie.

We wrześniu 2002 roku Cezary Fila, początkujący reżyser, szukał tekstu na pracę dyplomową. Pokazałem mu „Wiązankę”, przedostatni rozdział księgi drugiej. Poprosił mnie o napisanie scenariusza. Zrobiłem to w jeden dzień. W grudniu 2002 roku zaczęliśmy przygotowania do filmu.

Ponieważ niedawno minęła rocznica tzw. cudu nad Wisłą, ludności stolicy udostępniono nieco oświaty historyczno-ideologicznej. Przed Urzędem Dzielnicowym na Żoliborzu w Warszawie ustawiono tablice ze starymi zdjęciami, plakatami, reprodukcjami stron gazet, oraz skrótowym opisem kampanii wojennej 1920 roku.

Wszyscy święci awangardy będą dumni, Mallarme przyklaśnie, Beckett odchrząknie. Tradycja utworów dających się tasować jak talia kart doczekała się właśnie kolejnego źrebięcia, tym razem urodzonego nad Odrą, w stajni Fajfer-Bazarnik. Jest ono krnąbrne, bezkompromisowe, nieuchwytne.

W 2009 roku, w Wieliczce, w domu rodzinnym państwa Piaseckich odnaleziono zeszyt z rysunkami Ryszarda Aptego ułożonymi w starannie skomponowany cykl „Niepokój”. Ilustracje pochodzące z lat 1939–1942 są niezwykle intensywnym wyrazem przerażenia z powodu zbliżającego się czasu Zagłady.

Mulvey dołączyła do Ruchu Kobiet we wczesnych latach siedemdziesiątych, a w roku 1973 napisała swój nowatorski i ważny esej, Przyjemność wzrokowa a kino narracyjne (opublikowane w 1975 roku w magazynie „Screen”).

Surrealizm to temat wbrew pozorom niełatwy, a zdecydowanie jeszcze trudniejszy, gdy chcemy go poszukiwać w kinie polskim. Badaczki i badacze sztuki polskiej, którzy surrealizmowi poświęcili choć trochę uwagi, zazwyczaj podkreślają zgodnie, że w sztuce polskiej właściwie go nie było…

Chcąc raz jeszcze pożywić się owocami z drzewa pozytywizmu, apelujemy do poetów polskich o zajmowanie miejsc przy konsoletach i edytorach tekstowych w celu przywrócenia świetności poezjom opiewającym uroki pracy organicznej i głoszącym bezzasadność metafizycznych spekulacji*.

Historia dwudziestosześcioletniej kobiety, która urodziła się w Polsce, ale w wieku osiemnastu lat uciekła do Izraela. Ma żydowskie korzenie, ale cała jej najbliższa rodzina przeżyła wojnę. Jest bogata (po dziadkach odziedziczyła liczne kamienice w Warszawie, a po ciotce – mieszkanie w Krakowie) i niezwykle atrakcyjna, ale wciąż dręczy ją to, że urodziła się nie w tym czasie, w którym powinna.

Szanowni Państwo, Drodzy Rodacy, Oddani Czytelnicy.

Wielokrotnie zadawano mi pytanie „Jaki będzie nowy Baton?” i nigdy nie umiałem na nie odpowiedzieć. Czy w ogóle jest możliwy Baton po Batonie? Baton był tworem skończonym, czy może istnieć coś więcej? Próba znalezienia odpowiedzi na podobne pytania prowadziła zawsze do wniosku, że Nowego Batona nie będzie.

Narzędziem niesłychanie pożytecznym przy pracy na polu tekstu literackiego okazał się niedawno remiks. Umiejętne stosowany, pozwala wzmocnić dykcję i nadać nowe znaczenie głosowi poetyckiemu, nawet jeśli ten zdążył zwiędnąć na nieurodzajnej glebie epoki, do której współczesne gusta odnoszą się niechętnie i sucho.

"Warszawiacy", powieść odcinkowa Łukasza Orbitowskiego, będzie się ukazywać na portalu Ha!art regularnie co tydzień - począwszy od 19 marca 2010 r. Tą formułą nawiązujemy do popularnych w XIX i na początku XX wieku powieści drukowanych cyklicznie w czasopismach (np. "Lalka" Bolesława Prusa). Zapraszamy do lektury kolejnych odcinków!

Chcąc raz jeszcze pożywić się owocami z drzewa pozytywizmu, apelujemy do poetów polskich o zajmowanie miejsc przy konsoletach i edytorach tekstowych w celu przywrócenia świetności poezjom opiewającym uroki pracy organicznej i głoszącym bezzasadność metafizycznych spekulacji*.

Prezentujemy wiersze Wei-Yun Lin-Góreckiej - bohaterki 30. numeru czasopisma "Ha!art". Utwory pochodzą z arkusza poetyckiego "Ich mała stabilizacja", który stanowi część numeru. Dodatkowo przedstawiamy Słownik Nowych Wyrazów Polskich (wraz z instrukcją obsługi) według pomysłu poetki.

dwadzieścia jeden liter / ten letters - tom poezji składający się ze skomponowanego po liberacku drukowanego woluminu oraz poematu kinetycznego Primum Mobile na płycie DVD. Wydanie dwujęzyczne, w przekładzie Katarzyny Bazarnik. Książka, która przełamuje kolejne bariery w literaturze, awangarda XXI wieku.

"Mam wrażenie, że mój czwarty tomik na dobre obmyje mnie z wpływów wychowania i środowiska, w jakim wzrastałem. Ten zestaw wariacji na temat pewnego wiersza dysinformatywnego jest równocześnie relacją z biegunów podmiotowości. Poeta pali za miliony."

Tomasz Pułka

W 2009 roku, w Wieliczce, w domu rodzinnym państwa Piaseckich odnaleziono zeszyt z rysunkami Ryszarda Aptego ułożonymi w starannie skomponowany cykl „Niepokój”. Ilustracje pochodzące z lat 1939–1942 są niezwykle intensywnym wyrazem przerażenia z powodu zbliżającego się czasu Zagłady.

Mulvey dołączyła do Ruchu Kobiet we wczesnych latach siedemdziesiątych, a w roku 1973 napisała swój nowatorski i ważny esej, Przyjemność wzrokowa a kino narracyjne (opublikowane w 1975 roku w magazynie „Screen”).

Surrealizm to temat wbrew pozorom niełatwy, a zdecydowanie jeszcze trudniejszy, gdy chcemy go poszukiwać w kinie polskim. Badaczki i badacze sztuki polskiej, którzy surrealizmowi poświęcili choć trochę uwagi, zazwyczaj podkreślają zgodnie, że w sztuce polskiej właściwie go nie było…

Nowy tydzień prób rozpoczyna długa rozmowa na temat doświadczeń poprzedniego tygodnia. Podsumowana zostaje przebyta droga. Powstaje katalog scen, które z różnych powodów zapadły w pamięć. Porównuje się sceny warsztatowe ze scenami powstałymi ostatnio. Fabre proponuje, by część z nich jeszcze raz obejrzeć.