Media Art Show już jutro! Zdradzamy szczegóły

W piątek 7.10 o 20:00 w Cafe Szafe odbędzie się główne wydarzenie Ha!wangardy – MEDIA ART SHOW. Ośmioro twórczyń i twórców przedstawi swoje utwory eksperymentalne, m.in.: poezję nowomedialną, generatory wierszy, game art, dzieła z rozszerzoną rzeczywistością i dzieła kombinatoryczne. Nie może Was zabraknąć! Opisy wystąpień poniżej.

***

Jay David Bolter i Maria Engberg: Surface of water / Powierzchnia wody

1-powierzchnia-pamieci

Powierzchnia wody to panoramiczna narracja w rzeczywistości rozszerzonej (Augmented Reality, AR) na urządzenia mobilne. Na tle 360 stopniowej panoramy, segmenty narracyjne są wyświetlane w formie tekstowej lub odtwarzane jako nagrany dźwięk. Multimodalne panoramy stworzono za pomocą fotografii w technice 360 stopni z wykorzystaniem obrazów szwedzkiego malarza Andersa Zorna, starych zdjęć i dźwięków specyficznych dla przedstawianych miejsc. Zestawiliśmy pejzaże, impresjonistycznie potraktowane panoramy i czarno-białe zdjęcia, łącząc ,,tu i teraz” z ,,tam i wtedy”. Niektóre z użytych przez nas technik zestawiania (np. poezja makaroniczna, łączenie fotografii i malarstwa) znane są od wielu dekad a nawet stuleci. Rzeczywistość rozszerzona pozwala nam pokazać te starsze techniki w nowym kontekście i dodać nowe warstwy: technologię świadomości lokalizacji (location-awareness) i interaktywną wizualizację.

***

Jan Faix: Solfa variations / Wariacje solmizacyjne

Wariacje solmizacyjne to równania matematyczne, układanki i wiersze wizualne zbudowane za pomocą siedmiu sylab solmizacyjnych (do, re, mi, fa, sol, la, si). Abstrakcyjna forma sylab sprawia, że można postawić pytania o interpretację książki jako obiektu oraz o związek między precyzyjnym systemem a przypadkowymi czynnikami. Projekt nawiązuje także do początków europejskiej teorii muzycznej. Wszystkie te konteksty zostały jednak potraktowane z niejakim przymrużeniem oka, w sposób twórczy i przystępny.

Ważne: Jeśli posiadacie instrumenty, nawet proste, zabawkowe keyboardy czy flety z czasów szkolnych, przenieście je ze sobą w piątek do Cafe Szafe, by włączyć się do wspólnej improwizacji z Janem Faixem! Umiejętności muzyczne nie są wymagane

***

Leszek Onak: Wiersz smogowy

Aplikacja wylicza średni poziom zanieczyszczenia powietrza pyłem zawieszonym PM10 w Krakowie i w zależności od jego poziomu deformuje wiersz. Pył przedostaje się do tekstu przez gramatykę, przenika do koniugacji i akumuluje się w krzywych odcinkach deklinacji. Normy językowe i normy stężenia toksycznych substancji zostają przekroczone w tym samym momencie. Mieszkańcy Krakowa gliczują wiersz.

***

Loránd Szécsényi-Nagy: Nuclear Bomb Test in the World of SimCity / Testy bomby atomowej w świecie SimCity, Virtual Memory Space / Wirtualna przestrzeń pamięci, The Invader, 0.43 Megapixel / 0.43 megapiksela, Fictitious Game Spaces / Fikcyjne przestrzenie gier

Loránd Szécsényi-Nagy twórczo przekształca kultowe gry, wprowadzając do nich autorskie interwencje. Zobaczymy m.in. eksplozję nuklearną w SimCity, alternatywną wersję Space Invadera, w której kosmiczny najeźdźca staje się pozytywnym bohaterem, czy krajobrazy dorysowane na marginesach map starych gier w oldskulowych stylach graficznych. Loránd Szécsényi-Nagy pokaże także film nakręcony kamerą Game Boya z 1989 roku i stworzoną z wykorzystaniem skanowania 3D mapę okolic, w których spędził dzieciństwo w Budapeszcie.

***

Martin Solotruk: Znacząca pustka cyfrowego punktu. Biały szum jako tekstowa baza w (nie)określony sposób gotowa do przekładu… / The Meaningful Hollowness of a Digital Point. The white noise as the textual underlying (in)definitely ready for translation…

Cyfrowa medytacja poświęcona paradoksalnej metafizyce cyfrowego punktu, który kreuje rzeczywistość tam, gdzie nigdy jej nie dosięgniemy.

***

Argasek: Cyfrowe pranie / Digital Laundry

Cyfrowe pranie to pokaz zwycięskich prac zaprezentowanych na Riverwash – multiplatformowym demoparty, organizowanym przez polską Demoscenę – cyfrową subkulturę, której prace prezentowane w formie wykonywalnych programów, przyjmują formę zmagań z komputerowym sprzętem – tak nowym, jak i muzealnym – by ukazać maksimum jego możliwości, niejednokrotnie przy wykorzystaniu niezmiernie ograniczonej przestrzeni dyskowej (np. 8 KB).

***

Álvaro Seiça: Amisola

aimisola.net/hymiwo.po: ścieżka poetycka do jeszcze nienapisanego utworu tanecznego czerpie z  materiałów zebranych w ramach projektu AMISOLA (Integral Attention to the Immigrant Women. Formative Itineraries for the Social and Labour Insertion), poświęconego historiom współczesnych imigrantek, powiązanego projektu ,,Głosy imigrantek” i badań samych autorów prowadzonych w obszarze imigracji, hiszpańskiej polityki emigracyjnej i problemów kulturowych, społecznych i politycznych w Hiszpanii. Pisany w pierwszej osobie wiersz oddaje głos mieszkającym w Hiszpanii bezrobotnym imigrantkom i problematyzuje napotykane przez nie bariery społeczne, zawodowe, językowe i edukacyjne. Zamierzeniem utworu jest ukazanie i rozliczenie różnych oblicz imigracji, migracji i dyslokacji. Autorzy obrali perspektywę globalną, z naciskiem na kontekst europejski. Poruszane problemy to między innymi poczucie braku korzeni, osobiste i społeczne pragnienia i nadzieje, prawa kobiet, nierówności i przemoc na tle społecznym i płciowym.