Polscy autorzy nie potrafią pisać sensacji, dobrego, obyczajowego thrillera, trzymającego w napięciu kryminału. Z mlekiem matki wysysa się u nas nie zdolność do opowiadania klasycznej, ciekawej historii, lecz coś zgoła innego. Narodowa miłość do tzw. "obciachu" powoduje, że sprawdzoną konwencję wolimy wyśmiać, niż zrealizować, (...)

Dziewczyna ma długie, ciemnokasztanowe włosy i pociągłą twarz modelki z najznamienitszych wybiegów - niczym nie skażony, posągowy owal twarzy, jakim zachwyciłby się każdy amator kobiecej urody. Ma na sobie jasne bolerko i długą po kostki, falbaniastą spódnicę. Kuca przed żółtym, okratowanym kontenerem i patykiem stara się wydostać z niego puste, plastikowe butelki.

"Wydawać by się mogło, że wszystko, co tylko dało się zapamiętać z Holocaustu, zostało spisane. Ta książka pokazuje, że są jeszcze wydarzenia i postaci, które można - przy pewnym wysiłku - wydobyć z niepamięci (...) Młodym autorom udało się w sposób niezwykle przekonujący (...) pokazać losy niezwykle wrażliwego młodzieńca wkręconego w tragiczne tryby historii."

Wśród kilkuset ogólnopolskich konkursów poetyckich zmagania o Ludzką Twarz Człowieka są prawdziwą perłą. Być może dlatego, że organizatorem i jednocześnie jurorem jest ksiądz (Wacław Buryła), nie obowiązują żadne reguły przyzwoitości znane z tego typu imprez.

"Wydawać by się mogło, że wszystko, co tylko dało się zapamiętać z Holocaustu, zostało spisane. Ta książka pokazuje, że są jeszcze wydarzenia i postaci, które można - przy pewnym wysiłku - wydobyć z niepamięci (...) Młodym autorom udało się w sposób niezwykle przekonujący (...) pokazać losy niezwykle wrażliwego młodzieńca wkręconego w tragiczne tryby historii."

"„Apte. Niedokończona powieść”, sfabularyzowana biografia Ryszarda Aptego, to rzecz napisana niemal jak powieść. Z wyrazistymi bohaterami, świetną konstrukcją i akcją, która trzyma w napięciu do ostatniej strony. Kilka śladowych informacji, teczka z rysunkami, niedokończona powieść i legenda, która czeka na odczarowanie.

"Podobno kino przestało być domeną mężczyzn już bardzo dawno temu. Szkoda tylko, że pierwszy Oscar za reżyserię filmową został wręczony kobiecie dopiero w 2010 roku. Kino kobiece jest zatem nadal kinem buntu, a współczesne reżyserki i teoretyczki - feministkami walczącymi o swoje miejsce na srebrnym ekranie. Ich mentorką jest Laura Mulvey."

"(...) Henryk Bereza to postać niemal kultowa. Najsłynniejszy polski krytyk literacki (...) rzadko mówił o sobie. Teraz wszystkich tych, którzy od lat cenią jego eseje o literaturze, czeka prawdziwa gratka, bowiem do rąk czytelników trafia wywiad rzeka z Berezą przeprowadzony przez Adama Wiedemanna i Piotra Czerniawskiego."

"Nie przypuszczaliśmy, że aż tak wielu autorów wspomni w swoich dziełach nastoletniego przecież Ryszarda Apte. Irena Bronner, Natan Gross, Yoram Gross, Henryk Vogler - oni wszyscy pamiętali Ryszarda i uważali go za postać zupełnie wyjątkową. Ze szczegółami wspominają go w swoich pamiętnikach."

"Początkowo zadowalała mnie po prostu kinofilia. Dopiero w spotkaniu z feminizmem odkryłam, że wielka przyjemność płynąca z kina była w pewien sposób skażona. Nagle okazało się, że filmy, które tak kochałam, bez skrupułów fabrykowały obraz kobiety jako erotyczny obiekt."

"Zanim przejdziemy do dyskusji o programie i o naszych osobistych odkryciach i rozczarowaniach, chciałbym żebyśmy porozmawiali, trochę w kontekście tego Cieszyna, o "Generacji ENH". Ha!art wydał okolicznościowy numer swojego magazynu pod takim właśnie tytułem. Zauważacie istnienie takiej generacji, takiego pokolenia?"

Michał Oleszczyk: Jedną z charakterystycznych cech panów animacji jest ożywianie mikroskopijnych obiekty: opiłki metalu w Stille Nacht I, kurz w Ulicy Krokodyli. W jaki sposób zachowujecie panowie kontrolę nad tak drobnymi przedmiotami?

Polscy autorzy nie potrafią pisać sensacji, dobrego, obyczajowego thrillera, trzymającego w napięciu kryminału. Z mlekiem matki wysysa się u nas nie zdolność do opowiadania klasycznej, ciekawej historii, lecz coś zgoła innego. Narodowa miłość do tzw. "obciachu" powoduje, że sprawdzoną konwencję wolimy wyśmiać, niż zrealizować, (...)

Dziewczyna ma długie, ciemnokasztanowe włosy i pociągłą twarz modelki z najznamienitszych wybiegów - niczym nie skażony, posągowy owal twarzy, jakim zachwyciłby się każdy amator kobiecej urody. Ma na sobie jasne bolerko i długą po kostki, falbaniastą spódnicę. Kuca przed żółtym, okratowanym kontenerem i patykiem stara się wydostać z niego puste, plastikowe butelki.

Wśród kilkuset ogólnopolskich konkursów poetyckich zmagania o Ludzką Twarz Człowieka są prawdziwą perłą. Być może dlatego, że organizatorem i jednocześnie jurorem jest ksiądz (Wacław Buryła), nie obowiązują żadne reguły przyzwoitości znane z tego typu imprez.

Antonioni nauczył nas nudy. Truffaut miłości. Godard polityki, Bergman czasu, Fellini snów - wylicza jeden z bohaterów hipertekstu afternoon, a story. W wyliczance brakuje Roberta Altmana, który dopiero kilka lat po ukazaniu się głośnej hiperfikcji, w swoim Na skróty, nauczył nas hipertekstu w filmie.

W 2009 roku, w Wieliczce, w domu rodzinnym państwa Piaseckich odnaleziono zeszyt z rysunkami Ryszarda Aptego ułożonymi w starannie skomponowany cykl „Niepokój”. Ilustracje pochodzące z lat 1939–1942 są niezwykle intensywnym wyrazem przerażenia z powodu zbliżającego się czasu Zagłady.

Mulvey dołączyła do Ruchu Kobiet we wczesnych latach siedemdziesiątych, a w roku 1973 napisała swój nowatorski i ważny esej, Przyjemność wzrokowa a kino narracyjne (opublikowane w 1975 roku w magazynie „Screen”).

Surrealizm to temat wbrew pozorom niełatwy, a zdecydowanie jeszcze trudniejszy, gdy chcemy go poszukiwać w kinie polskim. Badaczki i badacze sztuki polskiej, którzy surrealizmowi poświęcili choć trochę uwagi, zazwyczaj podkreślają zgodnie, że w sztuce polskiej właściwie go nie było…

Chcąc raz jeszcze pożywić się owocami z drzewa pozytywizmu, apelujemy do poetów polskich o zajmowanie miejsc przy konsoletach i edytorach tekstowych w celu przywrócenia świetności poezjom opiewającym uroki pracy organicznej i głoszącym bezzasadność metafizycznych spekulacji*.

Historia dwudziestosześcioletniej kobiety, która urodziła się w Polsce, ale w wieku osiemnastu lat uciekła do Izraela. Ma żydowskie korzenie, ale cała jej najbliższa rodzina przeżyła wojnę. Jest bogata (po dziadkach odziedziczyła liczne kamienice w Warszawie, a po ciotce – mieszkanie w Krakowie) i niezwykle atrakcyjna, ale wciąż dręczy ją to, że urodziła się nie w tym czasie, w którym powinna.

Szanowni Państwo, Drodzy Rodacy, Oddani Czytelnicy.

Wielokrotnie zadawano mi pytanie „Jaki będzie nowy Baton?” i nigdy nie umiałem na nie odpowiedzieć. Czy w ogóle jest możliwy Baton po Batonie? Baton był tworem skończonym, czy może istnieć coś więcej? Próba znalezienia odpowiedzi na podobne pytania prowadziła zawsze do wniosku, że Nowego Batona nie będzie.

Narzędziem niesłychanie pożytecznym przy pracy na polu tekstu literackiego okazał się niedawno remiks. Umiejętne stosowany, pozwala wzmocnić dykcję i nadać nowe znaczenie głosowi poetyckiemu, nawet jeśli ten zdążył zwiędnąć na nieurodzajnej glebie epoki, do której współczesne gusta odnoszą się niechętnie i sucho.

"Warszawiacy", powieść odcinkowa Łukasza Orbitowskiego, będzie się ukazywać na portalu Ha!art regularnie co tydzień - począwszy od 19 marca 2010 r. Tą formułą nawiązujemy do popularnych w XIX i na początku XX wieku powieści drukowanych cyklicznie w czasopismach (np. "Lalka" Bolesława Prusa). Zapraszamy do lektury kolejnych odcinków!

Chcąc raz jeszcze pożywić się owocami z drzewa pozytywizmu, apelujemy do poetów polskich o zajmowanie miejsc przy konsoletach i edytorach tekstowych w celu przywrócenia świetności poezjom opiewającym uroki pracy organicznej i głoszącym bezzasadność metafizycznych spekulacji*.

Prezentujemy wiersze Wei-Yun Lin-Góreckiej - bohaterki 30. numeru czasopisma "Ha!art". Utwory pochodzą z arkusza poetyckiego "Ich mała stabilizacja", który stanowi część numeru. Dodatkowo przedstawiamy Słownik Nowych Wyrazów Polskich (wraz z instrukcją obsługi) według pomysłu poetki.

dwadzieścia jeden liter / ten letters - tom poezji składający się ze skomponowanego po liberacku drukowanego woluminu oraz poematu kinetycznego Primum Mobile na płycie DVD. Wydanie dwujęzyczne, w przekładzie Katarzyny Bazarnik. Książka, która przełamuje kolejne bariery w literaturze, awangarda XXI wieku.

"Mam wrażenie, że mój czwarty tomik na dobre obmyje mnie z wpływów wychowania i środowiska, w jakim wzrastałem. Ten zestaw wariacji na temat pewnego wiersza dysinformatywnego jest równocześnie relacją z biegunów podmiotowości. Poeta pali za miliony."

Tomasz Pułka

W 2009 roku, w Wieliczce, w domu rodzinnym państwa Piaseckich odnaleziono zeszyt z rysunkami Ryszarda Aptego ułożonymi w starannie skomponowany cykl „Niepokój”. Ilustracje pochodzące z lat 1939–1942 są niezwykle intensywnym wyrazem przerażenia z powodu zbliżającego się czasu Zagłady.

Mulvey dołączyła do Ruchu Kobiet we wczesnych latach siedemdziesiątych, a w roku 1973 napisała swój nowatorski i ważny esej, Przyjemność wzrokowa a kino narracyjne (opublikowane w 1975 roku w magazynie „Screen”).

Surrealizm to temat wbrew pozorom niełatwy, a zdecydowanie jeszcze trudniejszy, gdy chcemy go poszukiwać w kinie polskim. Badaczki i badacze sztuki polskiej, którzy surrealizmowi poświęcili choć trochę uwagi, zazwyczaj podkreślają zgodnie, że w sztuce polskiej właściwie go nie było…

Nowy tydzień prób rozpoczyna długa rozmowa na temat doświadczeń poprzedniego tygodnia. Podsumowana zostaje przebyta droga. Powstaje katalog scen, które z różnych powodów zapadły w pamięć. Porównuje się sceny warsztatowe ze scenami powstałymi ostatnio. Fabre proponuje, by część z nich jeszcze raz obejrzeć.