"Zanussi i kino. Zanussi i przemiany. Dyktowane rozmaitymi uwarunkowaniami przemiany w jego twórczości i przemiany w jej odbiorze. W filmografii zaopatrzonej we fragmenty recenzji znajdziecie Państwo echo toczących się wokół filmów Zanussiego sporów i dyskusji. Być może pozwolą one lepiej zrozumieć meandry kariery Zanussiego - znanego i wciąż nieznanego. Jedynego w swoim rodzaju."

Stanisław Zawiśliński

Zamierzaliśmy stworzyć publikację, która ? mimo skromnej objętości ? opowie o fenomenie węgierskiego kina z dwóch punktów widzenia. Pierwszy, krytyczny, reprezentują eseje węgierskich badaczy filmu, Györgya Bárona, Gábora Gelencséra, Lóránta Stőhra i Balázsa Vargi, będące analizą istotnych dla dzieł tamtych lat aspektów politycznych, historycznych, stylistycznych czy wreszcie wpływu Nowej Fali na odradzające się kino węgierskie. Kontekst artystyczny nie był jednak jedynym, który budował legendę filmów węgierskich złotej ery. Szczególny dla Europy Środkowej czas, w jakim powstawały tamte dzieła, zwrócił naszą uwagę na aspekt społeczny, wyrażający się recepcją dokonań węgierskich reżyserów w Polsce i w Republice Czeskiej (ówczesnej Czechosłowacji).

Jan Troell - urodzony w 1931 roku szwedzki reżyser filmowy, scenarzysta i operator. Przez jednych doceniany za warsztatową wszechstronność i umiejętność zapanowania nad niemal każdym elementem filmu, przez innych ? za poetyckie wizje o publicystycznym zacięciu. Nigdy nie ukończył szkoły filmowej, a do świata filmu fabularnego wkraczał przez fotografię oraz film amatorski, którego specyfika ("zrób to sam") uczyniła z niego twórcę totalnego.

Kiedy w 1897 roku James Freer, bogaty rolnik z Manitoby, nakręcił amatorski film obrazujący żniwa na jego rodzinnej farmie, nikt nie mógł przypuszczać, że jest to moment narodzin kanadyjskiego kina, które kilkadziesiąt lat później wyda twórców tak wyrazistych jak David Cronenberg, Atom Egoyan, Guy Maddin czy Denys Arcand. Grono to stale się poszerza, czego dowodem jest kilkunastoosobowa reprezentacja Kanadyjczyków na 9. MFF ENH.

W ostatniej dekadzie szwedzki przemysł filmowy uległ znaczącym przekształceniom. Zmienił się układ sił produkcji filmowej, a dzięki rozwojowi technologicznemu pojawiły się nowe firmy producenckie i nowi reżyserzy. Wszystko to wpłynęło na dobór opowiadanych historii i formalną stronę filmów. W książce "Nowe kino szwedzkie" Hynek Pallas przygląda się owym zmianom, prezentując i komentując twórczość najciekawszych reżyserów.