Nazwa „U-man i masa” zmontowana została z paru odniesień. Pierwsze dotyczy utworu „U-Men” grupy Front 242 oraz jego tekstu. Drugie nawiązuje do idei nadczłowieka zaproponowanej przez Fryderyka Nietzschego. Trzecie dotyczy gry pierwszym dźwiękiem, który pojawia się w tytule. Chodzi tu o grę skojarzeń pomiędzy „u” a „ur” i „under”.

"Szanowni Państwo, poproszono mnie o napisanie zapowiedzi wydawniczej względem mającego się ukazać latem tomiku „Zespół Szkół”. Cóż - wypada mi jednie zaznaczyć, iż książeczka opowiada o bardzo podobnym w „skutkach” "mechanizmie", jaki możemy „zafundować” „swojej” „jaźni” – jak ten, który się właśnie odbywa przy moim (?) udziale. Chodzi mi o wspomniane (hehe) pierwsze zdanie. Czego? Mam wrażenie, że mój czwarty tomik na dobre obmyje mnie z wpływów wychowania i środowiska (...)"

"Fani teorii literackich, historycy literatury (i inni z nastawieniem pro-) mogą mieć z tą książką całą masę roboty. Miłośnikom poezji mogę polecić ją na przechadzkę po parku tylko przy porywistym wietrze i ostrzeżeniu przed gradobiciem. Technosympatyków uprzedzam: książka jest całkowicie analogowa! Chciałbym po prostu, na ile to możliwe, uchronić czytelników przed uprzedzoną lekturą, mimo że zadanie tekstów na okładkach jest z reguły wprost przeciwne. Otwórz i otwórz się."

Publikujący w „Kryzysie” autorzy są wrażliwi na dyskursy polityczne, podejrzliwi wobec języków władzy w ich rozmaitych formach i społecznych emanacjach. Wiersze tych poetów, będące najbardziej wyrazistą spośród nowych propozycji lirycznych ostatnich lat, są efektem zderzenia tego, co poetyckie, z tym, co społeczne. Biuletyn poetycki „Kryzys” nawiązuje do eksperymentów Dwudziestolecia Międzywojennego, które charakteryzowały się bliską współpracą ówczesnych literatów.

"Najbardziej widocznym rysem poezji Macierzyńskiego, nieomal jej znakiem rozpoznawczym, jest anarchistyczny humor, graniczący ze stylizowaną błazenadą, upodobanie do karykatury i makabreski, żonglowanie elementami skatologicznymi i obscenami. Ta karnawałowa warstwa jego wierszy kryje w sobie jednak zaproszenie do konfrontacji z prowokacyjnie odmiennym doświadczeniem lekturowym."

Jerzy Jarniewicz