Olga Wróbel

Diabelski owoc Toma Hillenbranda to kryminał raczej mdły (taka kulinarna metafora, rozumiecie), pozbawiony napięcia i poczucia grozy. Ktoś tam ginie, potem ktoś inny, ale w sumie dlaczego?

Olga Wróbel

Nie oświadczam się Wiesława Łuki to książka totalna i chwała Dowodom na istnienie za wznowienie tego reportażu, który autentycznie przemeblował mi wnętrzności. Język! Styl! (I ta nieprawdopodobna historia). Autor, pięknie znikający w tekście.

Ala Flora

Ala Flora (ur. 1993) – chowa się na wydziale grafiki krakowskiej ASP. Lubi zwierzęta, kreskówki, i kolor niebieski. Więcej na: http://alaflora.net / Rysujesz komiksy i chciał(a)byś opublikować je na stronie Ha!artu? Napisz do Piotra Klonowskiego – piotr.klonowski@ha.art.pl – i współpracuj z nami!

Olga Wróbel

Książki są bardzo fajne, ale długo się je czyta, a potem w głowie i tak zostaje jeden obraz, góra dwa. Dlatego skracamy ten łańcuch i od razu dajemy wam esencję – i to w ładnych kolorach. / Fatalny wpływ W dół Tima Johnstona na i tak żałośnie wątłe przekonanie, że ginąć bez śladu w piękny, pogodny dzień to INNI, ale NIE MY i z pewnością nie nasi BLISCY!

Julia Płoch

Julia Płoch (ur. 1991) – studentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zajmuje się animacją, komiksem i ilustracją. Więcej prac można zobaczyć na stronie: http://juliaploch.blogspot.com / Rysujesz komiksy i chciał(a)byś opublikować je na stronie Ha!artu? Napisz do Piotra Klonowskiego – piotr.klonowski@ha.art.pl – i współpracuj z nami!

Olga Wróbel

Książki są bardzo fajne, ale długo się je czyta, a potem w głowie i tak zostaje jeden obraz, góra dwa. Dlatego skracamy ten łańcuch i od razu dajemy wam esencję – i to w ładnych kolorach. / Wśród hipochondrycznych obsesji mam swoje ulubione, wychuchane, wyćwiczone. W zdecydowanej czołówce maszerują guzy mózgu. Czy ostatnio nie mówię nieco niewyraźnie?

Olga Wróbel

Zabierając się za Ostatniego na całego snuję rojenia o nadludziach, co się biją chrobrze, godnej alternatywie dla żołnierzy wyklętych. Ale Marat i Wójcik znowu podrzucają mi zwykłego człowieka, bliskiego w rozterkach, walczącego z przekonaniem, że dla ojczyzny warto przede wszystkim żyć, umierać już niekoniecznie.

Weronika Banasińska

Weronika Banasińska (ur. 1992) – obecnie kończy dyplom magisterski w pracowni filmu animowanego na ASP w Krakowie, gdzie aktualnie mieszka. Zajmuje się animacją, komiksem oraz ilustracją. Więcej prac można zobaczyć na blogu: http://banasinska.tumblr.com/.

Bolesław Chromry

Żeby tak Chrobry rządził Polską, jak Chromry o niej opowiada i ją rysuje, toby potem reakcji pogańskiej nie było. Albo by była, ale by się udała. W każdym razie rozdrobnienia feudalnego by nie było, klęsk by nie było, potopu by nie było, rozbiorów by nie było. Nic by nie było.

Projekt Petronela Sztela      Realizacja realis

Nasz serwis używa plików cookies do prawidłowego działania strony. Korzystanie z serwisu bez zmiany ustawień dla plików cookies oznacza, że będą one zapisywane w pamięci urządzenia. Ustawienia te można zmieniać w przeglądarce internetowej. Więcej informacji udostępniamy w naszej polityce prywatności.

Zgadzam się na użycie plików cookies.

EU Cookie Directive Module Information