Marian Pankowski

(ur. 9 listopada 1919 w Sanoku) - poeta, prozaik, krytyk literacki i tłumacz. W 1938 rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał wybuch wojny. Brał udział w działaniach kampanii wrześniowej, później należał do Związku Walki Zbrojnej. Aresztowany w 1942 przez gestapo, był więźniem obozów koncentracyjnych w Oświęcimiu, Gross-Rosen i Bergen-Belsen. Po wojnie osiadł w Belgii, gdzie ukończył studia slawistyczne, otrzymał obywatelstwo belgijskie i pracował jako wykładowca współczesnej literatury polskiej oraz lektor języka polskiego na uniwersytecie Universite Libre w Brukseli. Doktorat napisał o Leśmianie. W latach 1953-1959 był stałym recenzentem paryskiej "Kultury". Zajmuje się także przekładami polskiej poezji na język francuski oraz niemieckiej i francuskiej na język polski. Większość jego twórczości była tłumaczona na język francuski, część na niemiecki i holenderski.

Twórczość:
Dramaty: Teatrowanie nad świętym barszczem (1968), Nasz Julo czerwony i siedem innych sztuk (1981), Zygmunt August. Teatrowanie na użytek ludzi sceny i filmu (1986)
Poezje: Pieśni pompejańskie (1946), Wiersze alpejskie (1947)
Proza: Smagła swoboda (1955, 1980), Matuga idzie (1959), Kozak i inne opowieści (1965). Rudolf (1980, 1984, 2005), Pątnicy z Macierzyzny (1987, 2007), Putto (Poznań 1994), Z Auszwicu do Belsen (2000), W stronę miłości (2001), Bal wdów i wdowców (2006), Ostatni zlot aniołów (2007), Była Żydówka, nie ma Żydówki (2008)

Marian Pankowski

!!! MAKIETA !!!

Autorzy