Kino polskie jako kino narodowe

Tom pod redakcją Tadeusza Lubelskiego i Macieja Stroińskiego wpisuje się w coraz wyraźniejszy nurt refleksji filmoznawczej dociekającej narodowej specyfiki kina, sytuującej kinematografie narodowe na tle historii, przemian społecznych, życia umysłowego czy szeroko rozumianych dziejów kultury danego narodu. W takim ujęciu, jakby wbrew tezom o "globalnej wiosce" i makdonaldyzacji kultury, kinematografia jawi się jako dokument określonego czasu i miejsca (...)

Katarzyna Bazarnik i Zenon Fajfer - Oka-leczenie / (O)patrzenie

Z rozmów toczonych wokół szpitalnego łóżka wysnuwa się nić prowadząca w głąb jaźni umierającego. Dokąd zmierza zanikająca świadomość? Co kryje się pod powierzchnią tekstu? Co łączy przychodzące na świat dziecko z odchodzącym mężczyzną? W tej podróży po zakrytych wymiarach rzeczywistości to czytelnik staje się przewodnikiem dusz i akuszerem rodzącego się życia. Pozornym chaosem rządzi ukryty porządek, inicjały słów układają się w konstelacje nowych tekstów (...)

Hakim Bey - Tymczasowa Strefa Autonomiczna

Musimy urzeczywistnić te momenty i przestrzenie, w których wolność jest nie tylko możliwa, ale jak najbardziej faktyczna. Musimy dokładnie zdawać sobie sprawę, w jakich sytuacjach jesteśmy autentycznie uciskani, w jakich padamy ofiarą autorepresji albo wpadamy w sidła fantazji, a w których ciemiężą nas idee. Tymczasowa Strefa Autonomiczna to nie żaden herold zwodniczej Utopii Społecznej, w imię której winniśmy oddać życie, aby dzieci naszych dzieci mogły zaczerpnąć łyk powietrza wolności.

Matthias Göritz - Krótki sen Jakoba Vossa

Jakob Voss chce stworzyć doskonałe przedsiębiorstwo. Narzędziem jego eksperymentu jest ferma drobiu, gdzie w brutalny sposób produkuje się mięso. Technika, wiedza, przemoc, smród i wrzask zarzynanych ptaków, a w tle inicjacja seksualna młodych Niemców. Opowieść Göritza wyrasta z jednego zdania Isaaca Bashevisa Singera: "Dla zwierząt wszyscy ludzie to naziści, a ich życie to wieczna Treblinka".

Nowe legendy miejskie. Śląsk

"Nowe legendy miejskie. Śląsk" to przedsięwzięcie, w którym wzięło udział blisko 1000 uczniów klas trzecich szkół podstawowych. Efektem finalnym jest wydawnictwo będące unikatowym zbiorem opowieści śląskich pisanych przez dzieci, które w oparciu o wymyślone historie bądź opowieści usłyszane od rodziców, dziadków, sąsiadów stworzyły swoją wersję legend, ukazujących zupełnie nowe oblicze rodzinnego Śląska, przefiltrowane przez dziecięcą wrażliwość i wyobraźnię.

Kryzys. Biuletyn poetycki

Publikujący w "Kryzysie" autorzy są wrażliwi na dyskursy polityczne, podejrzliwi wobec języków władzy w ich rozmaitych formach i społecznych emanacjach. Wiersze tych poetów, będące najbardziej wyrazistą spośród nowych propozycji lirycznych ostatnich lat, są efektem zderzenia tego, co poetyckie, z tym, co społeczne. Biuletyn poetycki "Kryzys" nawiązuje do eksperymentów Dwudziestolecia Międzywojennego, które charakteryzowały się bliską współpracą ówczesnych literatów.

Nie tylko Bollywood

"Nie tylko Bollywood" to pierwsza książka poświęcona kinu indyjskiemu opublikowana w Polsce. Autorzy przybliżają czytelnikom historię oraz artystyczne i dystrybucyjne osiągnięcia tej z pozoru odległej geograficznie i kulturowo kinematografii, która w ostatnich latach cieszy się w Polsce i na całym świecie coraz większą popularnością. Wychodzą od Bollywoodu - filmowego zagłębia w Bombaju, indyjskiej "fabryki snów" i kolebki największych gwiazd, takich jak Shah Rukh Khan, Kajol, (...)

Marian Pankowski - Niewola i dola Adama Poremby

Pasjonująca historia Adama Poremby, stolarza, "artysty kąkolowej dębiny". Pierwsza wojna światowa, niewola rosyjska, odzyskanie niepodległości, Ameryka i Miasteczko. Żona i kochanka, miłość i zdrada, ucieczka o świcie i powrót. Hollywoodzka intryga, zaskakujące zwroty akcji, emocje, zmysły, napięcie... i śmierć.

Piotr Macierzyński - Zbiór zadań z chemii i metafizyki

"Najbardziej widocznym rysem poezji Macierzyńskiego, nieomal jej znakiem rozpoznawczym, jest anarchistyczny humor, graniczący ze stylizowaną błazenadą, upodobanie do karykatury i makabreski, żonglowanie elementami skatologicznymi i obscenami. Ta karnawałowa warstwa jego wierszy kryje w sobie jednak zaproszenie do konfrontacji z prowokacyjnie odmiennym doświadczeniem lekturowym."

Jerzy Jarniewicz

Wolałbym nie

Antologia młodej prozy "Wolałbym nie" prezentuje teksty polskich pisarzy (Chutnik, Czerniawski, Czerski, Dehnel, Dzido, Franczak, Orbitowski, Pawluśkiewicz, Shuty, Zygmunt, Żulczyk, Żurawiecki) urodzonych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, w których na różne sposoby protestują oni przeciwko rozmaitym formom zniewolenia: politycznego, ideologicznego, cywilizacyjnego, kulturowego, instytucjonalnego, językowego, egzystencjalnego, emocjonalnego.

Maciek Miller - Cockring

Trzech mężczyzn - bezkompromisowego krytyka literackiego, sympatycznego księgowego na emeryturze i nieheteronormatywnego prawnika w kwiecie wieku - łączy niewyobrażalnie przykry i nieco wstydliwy problem. Nie wnikając w szczegóły, powiedzmy tylko, że zawiódł ich najlepszy przyjaciel. Bezskutecznie szukają pomocy, wykorzystując mniej lub bardziej popularne sposoby, by wybrnąć z tej trudnej i zdecydowanie niekomfortowej dla każdego faceta sytuacji.

Natalia Rolleczek - Drewniany różaniec

Zakopane, lata trzydzieste dwudziestego wieku. Pochodząca z ubogiej rodziny dziewczynka trafia do sierocińca prowadzonego przez siostry felicjanki. Spędza tam dwa długie lata, które okazują się dla niej piekłem na ziemi. W zakładzie panuje głód, wychowankom doskwierają rozmaite choroby, a brud strychu, na którym mieszkają, silnie kontrastuje z czystością i schludnością pobliskiego kościoła. Zakonnice, z siostrą Modestą na czele, dbają o posłuszeństwo swoich podopiecznych (...)

Juliusz Strachota - Cień pod blokiem Mirona Białoszewskiego

"Zawsze oglądałem go z okien podstawówki. W pewnym momencie stał się dla mnie miejscem totalnie magicznym. Białoszewski już dawno nie żył, ale dalej istniał blok - bohater. Strasznie trudno było się do niego dostać, bo były już wtedy domofony, pozamykane klatki. Musiałem się dogadać z dozorcą, który oczywiście pamiętał Białoszewskiego; mówił, że to był świr, który miał okna zamalowane na czarno... Wpuszczał mnie do środka, a ja przechadzałem się korytarzem na jedenastym piętrze (...)"

Jerzy Armata - Śnione filmy Piotra Dumały

Piotr Dumała to bez wątpienia jeden z najciekawszych - i najbardziej rozpoznawalnych na świecie - artystów polskiego kina. Jest autorem kilkunastu filmów animowanych, które przyniosły mu wiele prestiżowych nagród na festiwalach w kraju i za granicą. Niebawem wejdzie na ekrany kin jego pierwszy pełnometrażowy film fabularny, zatytułowany "Las". W filmach animowanych posługuje się tradycyjną kreską (m.in. "Czarny Kapturek", "Nerwowe życie kosmosu"), a także - wymyśloną przez siebie - techniką płytek gipsowych (m.in.. "Łagodna", "Ściany", "Franz Kafka", "Zbrodnia i kara"). Oryginalność plastyczna, jej znakomite zespolenie ze ścieżką dźwiękową, precyzja w najdrobniejszym detalu, a zwłaszcza umiejętność atrakcyjnego przeniesienia na ekran skomplikowanych treści to główne wyznaczniki jego kina.

Zanussi - Przemiany

"Zanussi i kino. Zanussi i przemiany. Dyktowane rozmaitymi uwarunkowaniami przemiany w jego twórczości i przemiany w jej odbiorze. W filmografii zaopatrzonej we fragmenty recenzji znajdziecie Państwo echo toczących się wokół filmów Zanussiego sporów i dyskusji. Być może pozwolą one lepiej zrozumieć meandry kariery Zanussiego - znanego i wciąż nieznanego. Jedynego w swoim rodzaju."

Stanisław Zawiśliński

Złota era kina węgierskiego

Zamierzaliśmy stworzyć publikację, która ? mimo skromnej objętości ? opowie o fenomenie węgierskiego kina z dwóch punktów widzenia. Pierwszy, krytyczny, reprezentują eseje węgierskich badaczy filmu, Györgya Bárona, Gábora Gelencséra, Lóránta Stőhra i Balázsa Vargi, będące analizą istotnych dla dzieł tamtych lat aspektów politycznych, historycznych, stylistycznych czy wreszcie wpływu Nowej Fali na odradzające się kino węgierskie. Kontekst artystyczny nie był jednak jedynym, który budował legendę filmów węgierskich złotej ery. Szczególny dla Europy Środkowej czas, w jakim powstawały tamte dzieła, zwrócił naszą uwagę na aspekt społeczny, wyrażający się recepcją dokonań węgierskich reżyserów w Polsce i w Republice Czeskiej (ówczesnej Czechosłowacji).

Tadeusz Szczepański - Jan Troell

Jan Troell - urodzony w 1931 roku szwedzki reżyser filmowy, scenarzysta i operator. Przez jednych doceniany za warsztatową wszechstronność i umiejętność zapanowania nad niemal każdym elementem filmu, przez innych ? za poetyckie wizje o publicystycznym zacięciu. Nigdy nie ukończył szkoły filmowej, a do świata filmu fabularnego wkraczał przez fotografię oraz film amatorski, którego specyfika ("zrób to sam") uczyniła z niego twórcę totalnego.

Nowe kino kanadyjskie

Kiedy w 1897 roku James Freer, bogaty rolnik z Manitoby, nakręcił amatorski film obrazujący żniwa na jego rodzinnej farmie, nikt nie mógł przypuszczać, że jest to moment narodzin kanadyjskiego kina, które kilkadziesiąt lat później wyda twórców tak wyrazistych jak David Cronenberg, Atom Egoyan, Guy Maddin czy Denys Arcand. Grono to stale się poszerza, czego dowodem jest kilkunastoosobowa reprezentacja Kanadyjczyków na 9. MFF ENH.

Hynek Pallas - Nowe kino szwedzkie

W ostatniej dekadzie szwedzki przemysł filmowy uległ znaczącym przekształceniom. Zmienił się układ sił produkcji filmowej, a dzięki rozwojowi technologicznemu pojawiły się nowe firmy producenckie i nowi reżyserzy. Wszystko to wpłynęło na dobór opowiadanych historii i formalną stronę filmów. W książce "Nowe kino szwedzkie" Hynek Pallas przygląda się owym zmianom, prezentując i komentując twórczość najciekawszych reżyserów.

Nie chcę spać sam. Kino Tsai Ming-Lianga

Nie chcę spać sam. Kino Tsai Ming-Lianga to jedna z pierwszych na świecie pozycji książkowych poświęconych twórczości reżysera. Autorzy sytuują filmy Tsaia na ogólnym tle kinematografii Tajwanu, uwzględniając współczesny kontekst społeczno-ekonomiczny Republiki Chińskiej i specyfikę zachodniej recepcji filmów azjatyckich. Analizują sposób budowania przestrzeni ekranowej, prowadzenia narracji, wykorzystania dźwięku i montażu. Korzystają przy tym - między innymi - z narzędzi teoretycznych wypracowanych przez Jeana Baudrillarda, Michela Chiona, Fredrica Jamesona czy Jacques?a Lacana. Na książkę składa się dziesięć esejów oraz obszerny wywiad z reżyserem.